...................................*Ειδήσεις - Ανταποκρίσεις - Ρεπορτάζ - Συνεντεύξεις - Videos - Διεθνή Νέα - Απόδημος Ελληνισμός *
Oδοιπορικό στα παράλια της αλησμόνητης Μ. Ασίας
et in Arcadia ego





Μετρο

.......... Οι εικόνες της ημέρας - Ελληνική Σελίδα - Το ΑΠΕ-ΜΠΕ κάνει στάση καθημερινά στους σταθμούς του Μετρό - Πατήστε πάνω στην εικόνα

"Χαίρε Ω Χαίρε Ελευθερία" Δ. Σολωμός
28η Οκτωβρίου 1940 - 28η Οκτωβρίου 2016
Σήμερα τιμούμε τους μαχητές φαντάρους που πολέμησαν στο Αλβανικό μέτωπο, δίνοντας και την ζωή τους στην ιδέα της Ελευθερίας.... Στην μνήμη του Παναγιώτη του Πέτρου Τσαρμπού [από την Καρύταινα] που γύρισε λαβωμένος στο πόδι από το μέτωπο. Αιωνία του η μνήμη.....

~~

 my-tips-collection

Καούρ' εκάνατε - Καλώς Ήρθατε... στην Αρκαδία

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Δευτέρα, 8 Μαΐου 2017

Το ιστορικό της μετανάστευσης των Αρκάδων στην Αυστραλία καταγράφεται σε βιβλίο

Από τον καθηγητή Α. Τάμη, με κεντρικό σημείο αναφοράς τον Παναρκαδικό Σύλλογο «O Κολοκοτρώνης»
Μέλη του συλλόγου σε εκδήλωσή του την δεκαετία του 1970

Οι Αρκάδες από τους προϊστορικούς χρόνους είχαν την τάση να μεταναστεύουν παντού σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης και να ιδρύουν σπουδαίες αποικίες. Την επιθυμία αυτή της αποδημίας, πιεζόμενοι επίσης και από τις βιοτικές ανάγκες του τόπου, τη συνέχισαν οι Αρκάδες και μετά την σύσταση του νεοΐδρυθέντος ελληνικού Κράτους με θεαματικές εξελίξεις κυρίως από το 1895 έως το 1920 και κατά τη δεκαετία του 1950-1960.
Πιστεύουμε ότι το μεγαλύτερο μέρος των μεταναστών της δεκαετίας 1950-1960 κινήθηκε προς την Αυστραλία για τον λόγο ότι η χώρα αυτή τότε είχε την ανάγκη από ανειδίκευτους εργάτες προερχόμενους από γεωργοκτηνοτροφικές περιοχές οπότε οι καλύτεροι υποψήφιοι γι` αυτά τα κριτήρια ήσαν οι Αρκάδες, Εκατοντάδες νέοι και νέες πήραν ομαδικά τον δρόμο της ξενιτιάς για τη μακρινή γι` αυτούς Αυστραλία διωγμένοι από τον τόπο τους αφήνοντας τα χωριά τους για να βρούν δουλειά για τους ίδιους και να βοηθήσουν τις οικογένειές τους πίσω στην Αρκαδία.
Από την πρώτη γενιά των Αρκάδων μεταναστών στην Αυστραλία πολλοί έχουν ήδη φύγει και συνεχώς φεύγουν με γρήγορο ρυθμό. Ήλθαν οι επόμενες γενιές, δεύτερη και τρίτη. Γι' αυτό πρέπει συχνά να υπενθυμίζουμε στους γηραιότερους και να διδάσκουμε στους νεότερους τη βαθύτερη έννοια της ποιητικής φράσης «et in Argadia ego» («και εγώ στην Αρκαδία γεννήθηκα»).
Ποτέ δεν ξέχασαν τα χωριά τους και ποτέ δεν εγκατέλειψαν τους δικούς τους. Πάλεψαν να επιζήσουν σε μια τεράστια καινούργια χώρα χωρίς γνώση της γλώσσας. Κατόρθωσαν, όμως, όχι μόνον να επιβιώσουν αλλά και να αναδειχθούν σε περίοπτα επαγγέλματα επικερδείς επιχειρήσεις και υψηλούς διοικητικούς και πολιτικούς ρόλους.
Σε ανακοίνωσή του το Διοικητικό Συμβούλιο του Παναρκαδικού Συλλόγου «Ο Κολοκοτρώνης» που υπογράφουν η πρόεδρος, κ. Χρύσα Κανατά και ο γενικός γραμματέας κ. Β. Παπαπέτρου, τονίζουν ότι «με αυτά έζησαν οι γονείς μας και με αυτές τις σκληρές συνθήκες δημιούργησαν τις οικογένειές τους μεγάλωσαν και διατήρησαν τη γλώσσα τους και τον πολιτισμό τους» και συνεχίζουν:
«Νιώθουμε ότι έχουμε υποχρέωση και καθήκον να αφήσουμε στα παιδιά και στα εγγόνια μας, ως κληρονομιά μας, την ιστορία των Αρκάδων, τόσο αυτών που πρόσφεραν και μόχθησαν μέσα στα οργανωμένα σωματεία, όπως «Ο Κολοκοτρώνης» της Μελβούρνης, της Αδελαΐδας, του Σίδνεϊ και της Καμπέρας, καθώς και τις αρκαδικές Αδελφότητες, αλλά και στον ανώνυμο και άγνωστο μέχρι σήμερα Αρκά, που εγκαταστάθηκε στην χώρα αυτή, αγωνίστηκε, μόρφωσε τα παιδιά του, υπηρέτησε τον τόπο και την πατρίδα του,
Με τις σκέψεις αυτές, τα μέλη του Δ. Σ., νιώθουμε την υποχρέωση να δώσουμε την ευκαιρία στην πρώτη γενιά, ενώ είναι ακόμη στην ζωή, να γράψουν οι ίδιοι την ιστορία τους όπως την έζησαν. 
Διαβεβαιώνουμε τα μέλη ότι στο βιβλίο αυτό θα διατηρηθεί η εμπειρία του εποικισμού της πρώτης γενιάς μας, οι δυσκολίες που αντιμετωπίσαμε, τα δύσκολα χρόνια της επιβίωσης, η καταξίωση των παιδιών μας, η αμοιβή των κόπων μας να οργανώσουμε τα σπιτικά μας και να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας, οι σχέσεις μας με τους άλλους Έλληνες και εθνικότητες, οι σχέσεις μας με την Αρκαδία, την υπόλοιπη Ελλάδα και την Αυστραλία. Την αποκλειστική ευθύνη του περιεχομένου του βιβλίου και ο μόνος αρμόδιος για το περιεχόμενο της μελέτης θα είναι ο ερευνητής και συγγραφέας του, Δρ. Α. Τάμης.
Κεντρικό σημείο αναφοράς θα είναι ο «Κολοκοτρώνης», ο σύλλογός μας. Εκεί εστιάζει την προσοχή του ο κ. Τάμης, ως έγκριτος ιστορικός. Την εικόνα, βέβαια, θα συμπληρώσουν οι άλλοι επί μέρους αρκαδικοί σύλλογοι, που είχαν κι αυτοί να διαδραματίσουν ρόλο και έχουν ανάλογο μέρισμα και αυτοί στην ιστορία. Θα δοθεί έμφαση στην ίδρυση και λειτουργία τους, στα επιτεύγματα και την πρόοδό τους. Θα αναδειχθεί η δράση των οργανωμένων Αρκάδων του «Κολοκοτρώνη» σε όλες τις Πολιτείες και οι δυσκολίες μέσα από τις οποίες πέρασαν για να ευεργετήσουν τον Ελληνισμό, την Αρκαδία και την Ελλάδα μας, θα προβληθούν τα άτομα τα οποία με τη δράση τους σημάδεψαν την ιστορία μας στην Αυστραλία. Θέλουμε να αφήσουμε στις επόμενες γενιές ένα ανάγλυφο τεκμήριο του ποιοι ήσαν οι γονείς και οι παππούδες τους, και όπως εξήγησε ο κ. Τάμης στο Συμβούλιο, «το βιβλίο αυτό δεν γράφεται γι' αυτούς που σήμερα ζουν, αλλά για τους νεκρούς και τους αγέννητους». Ο «Κολοκοτρώνης» είναι ο σύλλογος που είχε την ιδέα και ρυθμίζει την ολοκλήρωση της μελέτης και την τελική της έκδοση».
ΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΑΡΚΑΔΕΣ 
ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
Η ανακοίνωση των Αρκάδων συνεχίζει: 
«Με την επιστολή μας αυτή, επιθυμούμε να ενημερώσουμε τους αδελφούς Αρκάδες της Αυστραλίας ότι με ομόφωνη απόφαση του Συμβουλίου θα ενταθεί ο ρυθμός της μελέτης και της έρευνας για τη συγγραφή της ιστορίας μας με τίτλο «The Children of Pan: Arcadians in Australia» ως εξής.
Από την Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2017 και κάθε Τρίτη και Παρασκευή καθ' όλη τη διάρκεια των μηνών του Φεβρουαρίου και του Μαρτίου 2017 θα διεξάγονται συνεντεύξεις από τον κ. Τάμη και την ομάδα του, που θα βρίσκονται στα γραφεία του Παναρκαδικού Συλλόγου Μελβούρνης «Ο Κολοκοτρώνης» όπου επίσης θα μελετούν τα αρχεία και θα δέχονται τα ερωτηματολόγια που έχουν ετοιμαστεί προς τον σκοπό αυτό. Το υλικό που συγκεντρώνεται από την έρευνα σε ολόκληρη την Αυστραλία και στην Ελλάδα, θα φυλαχθεί στα γραφεία του «Κολοκοτρώνη» της Μελβούρνης, θα ψηφιοποιηθεί και θα αποτελέσει μέρος των Arcadian Archives at Kolokotronis. Επίσης, όσοι από τους Αρκάδες, μέλη και μη μέλη, επιθυμούν να επικοινωνήσουν με τον κ. Τάμη για περισσότερες πληροφορίες ή για διευκρινίσεις ή για να καταθέσουν τη δική τους μαρτυρία, μπορούν να του γράψουν στο a.tamis@bigpond.com ή να επισκεφθούν τα γραφεία μας. 
Όσοι επιθυμούν να καταγραφεί η ιστορία και η συμβολή τους, παρακαλούνται να επικοινωνήσουν με τους ερευνητές κάθε Τρίτη ή Παρασκευή, προκειμένου να λάβουν και να συμπληρώσουν το σχετικό ερωτηματολόγιο ή να δώσουν συνέντευξη. 
Θα ακολουθήσουν και άλλες διευκρινιστικές ανακοινώσεις από τον συγγραφέα και τους συνεργάτες του.
___________

Κυριακή, 30 Απριλίου 2017

Ο ΜΑΪΟΣ ΚΑΙ Η ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΑΡΚΑΔΙΑ

Ο ΜΑΪΟΣ ΚΑΙ Η ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΑΡΚΑΔΙΑ

Το όνομα του Μαΐου οφείλεται στην Πλειάδια νύμφη Μαία, την μητέρα του θεού Ερμή. Η Μαία είναι μία από τις επτά κόρες του Άτλαντα και της Πλειόνης ή Πληιόνης, γνωστή και ως μία από τις Πλειάδες. Ο μύθος τις θέλει να γεννιούνται στο όρος Κυλλήνη που τότε ανήκε στην Αρχαία Αρκαδία. Όλες οι Πλειάδες θεωρούνταν θεές – νύμφες του βουνού.
Η Μαία, η ομορφότερη, η μεγαλύτερη αλλά και η πιο συνεσταλμένη, η «ελικοβλέφαρη και ιοπλόκαμη» σύμφωνα με τον Σιμωνίδη, έσμιξε με τον Δία σε μία σπηλιά στην Κυλλήνη, και γέννησε τον δοξασμένο θεό Ερμή. Η Μαία και ο Ερμής θεωρούνται οι προστάτες της Αρχαίας Αρκαδίας.
Ο σημερινός Μάιος αντιστοιχεί στον δέκατο μήνα της αρχαίας Ελλάδας, στον μήνα «Μουνιχιών» (αττικό ημερολόγιο) και ήταν αφιερωμένος στην θεά Άρτέμιδα. Η μεγάλη αυτή θεά θεωρούνταν και εκείνη προστάτιδα της Αρχαίας Αρκαδίας.
Ο Πρόκλος αναφέρει ότι η Πλειάδια (ή Πελειάδα) νύμφη Μαία συμβόλιζε τα αφανή, τα κρυμμένα, τα μυστικά και ήταν εκείνη που τα μετατρέπει από «άδηλα» (αόρατα) σε «δήλια» (ορατά). 
Το αιτιολογεί, καθώς η Μαία συνδέεται άμεσα με τον τοκετό και την γέννηση και είναι από τις θεότητες που προστατεύουν τις επίτοκες και τις βοηθά να φέρουν στο φως το νεογνό από τα «σκοτάδια της αβύσσου» της μήτρας. Έτσι το «κρυμμένο» έμβρυο, φανερώνεται (έρχεται) στον κόσμο των θνητών. Η Μαία έδωσε το όνομα της σε όλες τις Μαίες που βοηθούν τις επίτοκες να γεννήσουν.
Τις ιδιότητες αυτές της Μαίας κληρονόμησε ο γιος της ο Ερμής που ονομάστηκε «ψυχοπομπός» και ήταν αυτός που συνόδεψε πίσω την Κόρη (Περσεφόνη) από το σκοτεινό βασίλειο του Άδη στον φωτεινό κόσμο της μητέρας της Δήμητρα.
Η Μαία συνδέεται με την ροή – Ρέα και κατ’ επέκταση έχει σχέση με το ύδωρ, διότι η δική της νοητή ύλη είναι εκείνη που ο καθοδηγεί το έμβρυο στο «αρχέγονο ύδωρ» της γυναικείας μήτρας και το μετατρέπει σε «ύδωρ ζωής» που θα συντηρήσει τον νέο άνθρωπο στον κόσμο των θνητών για όλη του την επίγεια ζωή.
Οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν την Μαία, ως έφορο των υδάτων και για αυτό κατά τον μήνα της αφιέρωναν σπονδές σε αυτήν και τον γιο της Ερμή, σε πηγές και ποτάμια. 
Επίσης την συνέδεαν με τους σεισμούς και η πρώτη εορτή του μήνα της, ήταν οι ικεσίες τους στην νύμφη - θεά για να ζητήσουν την προστασία της.
Οι αρχαίοι άνθρωποι την πρώτη ημέρα του Μαΐου τιμούσαν και εξευμένιζαν με αφιερώματα και σπονδές όλες τις πανίσχυρες δυνάμεις που θεωρούσαν ότι προερχόντουσαν από τις ακτίνες του Ήλιου οι οποίες έπεφταν με ορμή επάνω στην επιφάνεια της Γης και την έκαναν να «αναταράσσεται» με αποτέλεσμα να προκαλούνται σεισμοί. 
Έτσι είχαν μία γιορτή που ονομάζονταν «μαϊμούδισμα» και τιμούσαν την Μαία, που σε αυτήν την περίπτωση την ταύτιζαν με την Μητέρα Γη. Η εορτή ονομαζόταν «Μαϊουμά» και την είχαν αφιερώσει στις κρυφές δυνάμεις της Γης.
Τον μήνα της Μαίας, οι αρχαίοι Λατίνοι τελούσαν την γιορτή των «Ροσαλίων», δηλαδή την «γιορτή των ρόδων». Μία γιορτή αφιερωμένη στους προγόνους τους που τους ονόμαζαν «μαίορες» και τους τιμούσαν προσφέροντας τους νεκρόδειπνα.
Αυτή η γιορτή είχε ένα βαθύ νόημα. Οι αρχαίοι Λατίνοι ειδικά εκείνοι της κάτω Ιταλίας (της Μεγάλης Ελλάδας) τελούσαν αυτήν την συμβολική εορτή προς τους προγόνους τους για να μην ξεχάσουν πότε τις ελληνικές τους ρίζες, τα έθιμα τους τώρα που ήταν μακριά από τον Ελλαδικό χώρο.
Στην «γιορτή των Ρόδων», την πρώτη ημέρα του Μαίου, στόλιζαν τα σπίτια τους με λουλούδια και τα αφιέρωναν τόσο στην Μητέρα Γαία (την πρώτη νύμφη), όσο και στην νύμφη – θεά Μαία αλλά και στον γιο της Ερμή.
Οι έμποροι εκείνη την ημέρα δεν ξεχνούσαν τον Ερμή με το προσωνύμιο Κερδώος, και με αφιερώσεις παρακαλούσαν τον θεό για πολλά κέρδη, όπως ακριβώς άνθιζε η Μητέρα Γαία.
Στις αρχές του «μήνα της Μαίας», την πρώτη ημέρα (σημερινή πρωτομαγιά) γινόταν μεγάλη γιορτή στην αρχαία Ρώμη (η Ρώμη είναι ελληνική αποικία Κρητών και Πελοποννήσιων - Πελασγών). Οι άρχοντες της πόλης έκαναν το πρώτο θαλασσινό τους μπάνιο, ακριβώς όπως γίνεται και σήμερα.
Ο ιστορικός Πλούταρχος αναφέρει μία ετυμολογία για το όνομα «Μάιος» και λέει ότι ήταν αφιερωμένο στους γεροντότερους σε ηλικία άντρες που τους ονόμαζαν «Μαιώρεις».
Στην αρχαία Ρώμη επίσης, κατά τον μήνα Μάιο γινόταν και η γιορτή των «Λεμουρίων» που ήταν μία γιορτή φαντασμάτων, ειδώλων και γενικώς πονηρών πνευμάτων. Οι αρχαίοι άνθρωποι πίστευαν ότι αυτά ήταν δεσμευμένα πνεύματα της ύλης, είδωλα νεκρών, ειδικά εκείνων που είχαν πεθάνει με ξαφνικό και τραγικό τρόπο και δεν αποδεχόντουσαν τον θάνατο. Θεωρούσαν ότι αυτά τα πνεύματα ζούσαν κάτω από την Γη, κυριευμένα από κακία και τρομοκρατούσαν τους ανθρώπους. 
Ανάμεσα λοιπόν στο διάστημα 9-13 Μαίου είχαν την γιορτή των Λεμουρίων, μία παραπλήσια με τα Ανθεστήρια των αρχαίων Ελλήνων που ήταν εκτός των άλλων εορτή αφιερωμένη στις ψυχές των νεκρών. 
Έτσι ο αρχαίος αυτός κόσμος ξεχώριζε τα πνεύματα ψυχές σε δύο κατηγορίες. Τα πονηρά που λέγονταν «λεμούρια» και τα προστατευτικά που λέγονταν «λάρες». 
Οι αρχαίοι Ρωμαίοι τελούσαν τα «Λεμούρια» την νύχτα. Κατά την διάρκεια της νύχτας χτυπούσαν χάλκινα αντικείμενα για να διώξουν τα πονηρά λεμούρια πνεύματα και έριχναν έξω από τα σπίτια τους κουκιά που θεωρείτο νεκρική τροφή. Όλοι οι αρχαίοι ναοί των θεών παρέμεναν κλειστοί και δεν ετελείτο κανείς γάμος.
Ο μήνας Μάιος ήταν ο μήνας της Γης, η οποία εθεωρείτο η πρώτη νύμφη, σύμφωνα με τους Ορφικούς. Δεν είναι λίγες οι φορές που τον μήνα Μάιο η Μητέρα Γη ταυτίζεται με την νύμφη Μαία και ο Πατέρας Ουρανός με τον Δία. Σμίγοντας η Μαία με τον Δία τον Μάιο γεννιέται η Ερμής.
Έτσι, τόσο οι αρχαίοι Έλληνες όσο και οι Ρωμαίοι είχαν αφιερώσει αυτόν τον μήνα στην Γαία-Μαία και για αυτό δεν τελούσαν γάμους κατά τον μήνα αυτό.
Το Βρέττιον είναι μία ελληνική αποικία της Σικελίας. Εκεί κατά τον Μήνα Απρίλιο και Μάϊο γιόρταζαν τα Ανθεστήρια με κύριο γεγονός την αρπαγή της Περσεφόνης από τον Άδη. Πίστευαν μάλιστα ότι ακριβώς σε εκείνο το μέρος υπήρχε το χάσμα όπου ο θεός των νεκρών άρπαξε την Κόρη.
__________

Πέμπτη, 16 Μαρτίου 2017

Σάββατο, 4 Μαρτίου 2017

Μοναδικό επίτευγμα στο Παναρκαδικό Νοσοκομείο Τρίπολης

  ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ  
pankardiko.jpg

Με επιτυχία αντιμετωπίστηκε το μεγαλύτερο ανεύρυσμα (όπως προκύπτει από την βιβλιογραφία) που έχει αναφερθεί ποτέ στον κόσμο, στο Παναρκαδικό Νοσοκομείο Τρίπολης.

Η ομάδα της χειρουργικής κλινικής μαζί με τούς αναισθησιολόγους, του νοσηλευτικού προσωπικού του χειρουργείου και με την ενεργό συμμετοχή του διακεκριμένου Διευθυντή της Αγγειοχειρουργικής Κλινικής του Ιατρικού Αθηνών, κ. Γεωργίου Κούστα, MD, PhD και της ομάδας του, αντιμετώπισαν με απόλυτη επιτυχία τεραστίων διαστάσεων ανευρύσματα στις έσω λαγόνιες αρτηρίες (στην κοιλιά). Η διάμετρος ξεπερνούσε τα 13 εκ. στην δεξιά έσω λαγόνιο αρτηρία και 10 εκ. στην αριστερά έσω λαγόνιο.
Δεν έχει περιγραφεί ουδέποτε παγκόσμια, επιβίωσης ανθρώπου με τόσο μεγάλα ανευρύσματα στις ανωτέρω περιοχές.
Η επέμβαση έγινε το πρωί σήμερα σε άτομο ηλικίας 86 ετών με άριστα αποτελέσματα.
Ευχαριστούμε θερμά τον Διευθυντή της Εταιρίας Cook, κ. Γεράσιμο Λειβαδά, που βοήθησε ουσιαστικά με την παροχή υλικοτεχνικής υποστήριξης στην συγκεκριμένη επέμβαση.

Παπασταματάκης Γεώργιος
Χειρουργός
Πηγή: docmed.gr