...................................*Ειδήσεις - Ανταποκρίσεις - Ρεπορτάζ - Συνεντεύξεις - Videos - Διεθνή Νέα - Απόδημος Ελληνισμός *
Oδοιπορικό στα παράλια της αλησμόνητης Μ. Ασίας
et in Arcadia ego



"Χαίρε Ω Χαίρε Ελευθερία" Δ. Σολωμός
28η Οκτωβρίου 1940 - 28η Οκτωβρίου 2016
Σήμερα τιμούμε τους μαχητές φαντάρους που πολέμησαν στο Αλβανικό μέτωπο, δίνοντας και την ζωή τους στην ιδέα της Ελευθερίας.... Στην μνήμη του Παναγιώτη του Πέτρου Τσαρμπού [από την Καρύταινα] που γύρισε λαβωμένος στο πόδι από το μέτωπο. Αιωνία του η μνήμη.....

Δευτέρα, 28 Αυγούστου 2017

Ἐκοιμήθη ἐν Κυρίῳ στό Σικάγο, ὁ συγχωριανός μας, Σπῦρος Κατσιάνης, σὲ ἡλικία 77 ἐτῶν.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ

ΣΙΚΑΓΟ ΗΠΑ:
Ὁ μακαριστὸς Σπῦρος, υἱὸς τοῦ Κωνσταντίνου καὶ τῆς Γεωργίας Κατσιάνη (τὸ γένος Τζαβάρα), ἐγεννήθη στὶς 4 Αὐγούστου τὸ 1940, στοῦ Λουκᾶ Τριπόλεως. Οἱ γονεῖς του τόν μεγάλωσαν μέ πίστη στόν Θεό καί σκληρή ἐργασία, μαζί μέ τά ἀδέλφια του, τόν Βασίλειο, τήν Βασιλική καί τούς ἀειμνήστους Δημήτριο καί Νικόλαο.
Τὸ 1958 μετανάστευσε στὴν Μελβούρνη, ὃπου ἒμεινε μέχρι τό 1968. Τότε ἒφυγε γιά τό Σικάγο, ὅπου ἂρχισε νά ἐργάζεται καί παρέμεινε μέχρι τό τέλος τῆς ζωῆς του.
Ἐνυμφεύθη τὴν Ἑλένη Σταθουλοπούλου καὶ ἀπέκτησαν δύο κόρες, τὴν Γεωργία καὶ τὴν Δήμητρα, ἀπό τίς ὁποῖες εὐτύχησε νά ἀποκτήσῃ καί ἐγγόνια.
Ἡ Ἐξόδιος Ἀκολουθία τοῦ μακαριστοῦ Σπύρου, θὰ τελεσθῆ στὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Νικολάου Oak Lawn, Illinois, (Σικάγο) τὴν Τετάρτη 30 Αὐγούστου 2017.
Εὐχόμεθα ὁ Θεὸς νὰ ἀναπαύῃ τὴν ψυχή του καὶ νὰ δίδῃ στοὺς οἰκείους του τὴν ἐξ’ ὕψους παραμυθία. 






Τρίτη, 22 Αυγούστου 2017

Ο από Αρκαδία Ιωάννης Γιαννόπουλος, ίδρυσε το πρώτο ''ξύλινο σχολείο'' των ΗΠΑ,


Αρχίζουν οι προετοιμασίες για λαμπρό εορτασμό των 250 χρόνων (Ιούνιο 2018), με την παρουσία των προέδρων ΗΠΑ και Ελλάδας

26 Ιουνίου 1768 - 26 Ιουνίου 2017: 
249 χρόνια από την άφιξη των πρώτων Ελλήνων μεταναστών στις (σημερινές) ΗΠΑ


'Ηρθαν, περίπου 400, από την -υπό οθωμανική κατοχή- Ελλάδα (από Πελοπόννησο βασικά και νησιά Αιγαίου) στον άγιο Αυγουστίνο (βορειοανατολική Φλόριδα), δημιουργώντας, λίγο μετά την άφιξή τους, την πόλη Νέα Σμύρνη, νοτιότερα. Μετά επέστρεψαν στον άγιο Αυγουστίνο γιά μόνιμη εγκατάσταση, όπου ο από Αρκαδία Ιωάννης Γιαννόπουλος, ίδρυσε το πρώτο ''ξύλινο σχολείο'' των ΗΠΑ, που σήμερα είναι μουσείο στην ιστορική πόλη, στο οποίο δίδαξε η κόρη του Μαρία. H ημερομηνία 26 Ιουνίου 1768, πιστοποιεί επίσημα την αρχή της ελληνικής (ομαδικής) μετανάστευσης στην βορειοαμερικάνικη 'Ηπειρο.

Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017

O ομογενής Αναστάσιος Τάμης καθηγητής Πανεπιστημίου La Trobe της Μελβούρνης, στη Βλαχέρνα

Έρευνα του Καθηγητή στη Βλαχέρνα για Αρκάδες που είχαν ξενιτευτεί για την Αυστραλία...

Μια ωραία επίσκεψη επιφύλασσε η χθεσινή μέρα για τη Βλαχέρνα. Ο διακεκριμένος καθηγητής Αναστάσιος Τάμης από Αυστραλία, στα πλαίσια της έρευνάς του, για τους Έλληνες Αρκάδες που πήγαν στην Αυστραλία και επαναπατρίστηκαν στην Ελλάδα, σταμάτησε στο χωριό μας και ρώτησε αν υπάρχουν συγχωριανοί μας, οι οποίοι είχαν ξενιτευτεί για την Αυστραλία (κυρίως τις δεκαετίες 1950, 1960, 1970) και γύρισαν πίσω στην Ελλάδα.
Ο καθηγητής συνάντησε τους συμπατριώτες μας, Παναγιώτη Ν. Δημόπουλο και Βασίλη Π. Μεγρέμη στο «Καμάρες-coffee», οι οποίοι ειδοποίησαν συγχωριανούς που είχαν πάει ή γεννηθεί στην Αυστραλία. Στην συνάντηση δόθηκαν πληροφορίες για Βλαχερναίους οι οποίοι είχαν πάει στην Αυστραλία και επαναπατρίστηκαν και βέβαια θα υπάρχει και συνέχεια ενημέρωσης στον καθηγητή κ. Τάμη. Ο κ. Τάμης έμεινε ιδιαίτερα ικανοποιημένος για την ανταπόκριση της Βλαχέρνας στην έρευνά του και συνέχισε την χθεσινή του περιοδεία για Χωτούσα, Άγαλι και Παναγίτσα.
Προς ένδειξη καλής φιλοξενίας, δόθηκαν στον κ. καθηγητή ένα σετ CD με παραδοσιακά τραγούδια, που κυκλοφόρησαν πρόσφατα στο χωριό μας.


Ο Νίκος Καβουρίνος ο πρώτος από δεξιά, γεννήθηκε στην Αυστραλία και σε ηλικία επτά ετών επέτρεψε οικογενειακώς στα πατρώα εδάφη στην Βλαχέρνα. 
Σήμερα είναι φοροτεχνικός και διατηρεί Γραφείο μαζί με τον αδελφό του Αργύρη επίσης φοροτεχνικό, στην Ηλιούπολη. Για αρκετά χρόνια ήταν και εκδότης της τοπικής λαογραφικής εφημερίδας  "Τα μαντάτα του Μπεζενίκου" 

~~~~~~~ 

Ο καθηγητής Αναστάσιος Τάμης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1947 και μετανάστευσε στην Αυστραλία τον Ιούνιο του 1971. Δίδαξε στα Πανεπιστήμια Monash, Melbourne και La Trobe της Μελβούρνης. Εξελέγη Πρόεδρος του Τμήματος Ελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου La Trobe της Μελβούρνης (1992-1997), ιδρυτικός Διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Ελληνικών Μελετών και Έρευνας του Πανεπιστημίου La Trobe [ΕΚΕΜΕ] (1997-2006), ιδρυτής και Διευθυντής των Αρχείων Δαρδάλλη της Ελληνικής Διασποράς (1992-2006) και ιδρυτικός Πρόεδρος του Αυστραλιανού Ινστιτούτου Μακεδονικών Σπουδών (1986-2006). Κατά τη διάρκεια της θητείας του, ως διευθυντού, το ΕΚΕΜΕ αναπτύχθηκε και συμπεριέλαβε τα Αρχεία της Ελληνικής Διασποράς, το Ινστιτούτο Κυπριακών Μελετών, το Ινστιτούτο Ποντιακών και λοιπών Μικρασιατικών Μελετών, το Ινστιτούτο Κοινοτικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης, την Ελληνική και Βαλκάνια Βιβλιοθήκη, το Κέντρο Προβολής και Διάδοσης της Ελληνικής Γλώσσας και το Μουσείο Ελληνικής Μετανάστευσης και Εποίκισης. 
Τα τελευταία 20 χρόνια εξέδωσε 15 μονογραφίες, επιμελήθηκε εννέα βιβλία και συνέγραψε πάνω από 100 κεφάλαια και άρθρα σε έγκριτα περιοδικά και βιβλία στην Ευρώπη, Αυστραλία κι Αμερική. Δημοσίευσε άρθρα σε βιβλία και επιστημονικά περιοδικά με θέματα την κυπριακή και ελληνική μετανάστευση, την έξοδο των Ελλήνων στις υπερπόντιες χώρες κ.λ.π.

____________

Δευτέρα, 7 Αυγούστου 2017

Τον Αύγουστο του 1918, «πατριώτες Καναδοί» εξαπέλυαν πογκρόμ εναντίον Ελλήνων μεταναστών στο Τορόντο


   Ημέρα μνήμης      


Τον Αύγουστο του 1918, για τέσσερις μέρες, από τις 2 ως τις 5 Αυγούστου,10.000 Καναδοί βετεράνοι του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου μαζί με ένα πλήθος 40.000 «πατριωτών» Καναδών, εξαπέλυσαν ένα ανελέητο πογκρόμ σε βάρος των Ελλήνων μεταναστών του Τορόντο.

Το αποτέλεσμα αυτού του ρατσιστικού πογκρόμ ήταν ο θάνατος αρκετών μεταναστών, μεταξύ των οποίων 29 γυναίκες και 6 ανήλικα παιδιά καθώς και υλικές ζημιές πάνω από 1.000.000 δολάρια. 
Από τη δημιουργία του σύγχρονου ανεξάρτητου ελληνικού κράτους, το 1830, οι άθλιες οικονομικές συνθήκες δημιουργούν τα πρώτα μεγάλα μεταναστευτικά ρεύματα. Από την Πελοπόννησο, τη Στερεά Ελλάδα και τα νησιά του Αιγαίου χιλιάδες Έλληνες προσπαθούν να ξεφύγουν από την άθλια οικονομική κατάσταση και τις συνέπειες της πρώτης πτώχευσης του 1827 και να βρουν καλύτερες συνθήκες ζωής κύρια προς τις επαρχίες της …Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, στην Κωνσταντινούπολη και τις μικρασιατικές ακτές.
 Ακολούθησαν η δεύτερη πτώχευση του 1843, η Τρίτη πτώχευση, του Τρικούπη, το 1893, ο ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1897 και οι Βαλκανικοί πόλεμοι του 1912 – 1913 που συνοδεύτηκαν από τα μεγάλα μεταναστευτικά ρεύματα προς την Ευρώπη και την Αμερική. Η μικρασιατική καταστροφή του 1922 οδήγησε πάνω από 1.500.000 Ελληνες πρόσφυγες στη χώρα μας από την Τουρκία, οι οποίοι αντιμετώπισαν άθλιες συνθήκες επιβίωσης και την αντιπροσφυγική, ξενοφοβική συμπεριφορά αρκετών Ελλήνων της «παλαιάς Ελλάδας». 
Οι Ελληνες μετανάστες, αντιμετώπισαν εχθρότητα, ρατσισμό, υποτίμηση. Αισθάνθηκαν ανεπιθύμητοι, πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Αυτές οι συμπεριφορές έφτασαν ακόμα και σε επίπεδα πογκρόμ. Χαρακτηριστικά ήταν τα γεγονότα στις ΗΠΑ το 1909, και στην Αυστραλία το 1935. 
Καναδάς, Τορόντο 1918 

Οι Ελληνες μετανάστες, ήταν κυρίως ιδιοκτήτες εστιατορίων ή δούλευαν σαν μάγειροι, ψήστες, σερβιτόροι ή υπάλληλοι εμπορικών καταστημάτων. Στο Τορόντο, στις αρχές του 20ου αιώνα, αν και οι Ελληνες αποτελούσαν μόνο το 0,5% του πληθυσμού της πόλης, είχαν στην ιδιοκτησία τους πάνω από το  35% από τα εστιατόρια και τις καφετέριες. Οι ξενο-φοβικοί και ρατσιστές Καναδοί τους αποκαλούσαν υποτιμητικά Slackers (τεμπέληδες), επειδή ασχολούνταν με τον επισιτισμό και κατά τους ρατσιστές απέφευγαν τις βαριές δουλειές του φορτοεκφορτωτή, του ξυλοκόπου ή του βιομηχανικού εργάτη.  Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου η Ελλάδα ήταν επισήμως ουδέτερη για το μεγαλύτερο μέρος του πολέμου, με αποτέλεσμα οι Ελληνες του Καναδά να μην κατατάσσονται στον στρατό, η δε Καναδική κυβέρνηση ήταν εχθρική προς την ιδέα της στρατολόγησης  των Ελλήνων  και της πρόσληψής τους στο δημόσιο από φόβο μήπως τελικά η Ελλάδα μπει στον πόλεμο με τη πλευρά της Γερμανίας. 

Από τη διαμαρτυρία των βετεράνων πολέμου στο Τορόντο, 1918 

Στις 2 Αυγούστου χιλιάδες βετεράνοι του πολέμου είχαν προγραμματίσει το συνέδριο του Μεγάλου Συνδέσμου Βετεράνων Πολέμου στο Τορόντο για την αντιμετώπιση των οξυμένων προβλημάτων που αντιμετώπιζαν γυρνώντας από το μέτωπο, ανάπηροι, ταλαιπωρημένοι και σε άθλια κατάσταση. 
Επιστρέφοντας οι χιλιάδες των βετεράνων Καναδών από τη σφαγή των χαρακωμάτων του Α’ παγκοσμίου πολέμου, πολλοί απ’ αυτούς, ανάπηροι και σε άθλια οικονομική κατάσταση, βρήκαν τους Ελληνες μετανάστες να ευημερούν έχοντας στην κατοχή τους το 35% των μικρομεσαίων καταστημάτων.  
Για αυτή τους τη κατάσταση πολύ εύκολα θεώρησαν υπεύθυνους τους Slackers Ελληνες. Η κυρίαρχη αντίληψη μεταξύ του πληθυσμού, και των βετεράνων ιδιαίτερα,  ήταν ότι ενώ οι Άγγλο-Καναδοί συμμετείχαν στον Πόλεμο, οι «Slackers, αντί να πολεμούν και αυτοί όπως έπρεπε, κέρδιζαν χρήματα στο Τορόντο». 

Από 2 έως 5 Αυγούστου 1918, όχλος 50.000 βετεράνων και πολιτών διαδήλωσαν 
στους δρόμους του Τορόντο, λεηλατώντας και καταστρέφοντας τις ελληνικές επιχειρήσεις 
(Ειδικές Συλλογές, University of Washington Libraries). 

Η αφορμή Το απόγευμα της 1ης Αυγούστου, ένας από τους χιλιάδες απογοητευμένους βετεράνους , ο Κλόντ Κλιντερνάι (Claude Cludernay), στρατιώτης πεζικού, οποίος είχε χάσει το ένα του πόδι στη μάχη, μεθυσμένος και σε άθλια κατάσταση μπήκε στο ελληνικής ιδιοκτησίας White City Café, στην Yonge Street  του Τορόντο, προκάλεσε καυγά και χτύπησε έναν σερβιτόρο, ο οποίος αφού τον πέταξε έξω από το μαγαζί, κάλεσε την αστυνομία. Ο Κλιντερνάι συνελήφθη και πέρασε το βράδυ του, μεθυσμένος, σε ένα κελί ενός κοντινού αστυνομικού τμήματος. Την άλλη μέρα επέστρεψε στο White City Café, του οποίου ήταν τακτικός θαμώνας, για να ζητήσει συγγνώμη. 
Το επεισόδιο όμως δεν έληξε εκεί. Η αφορμή είχε βρεθεί. Το γεγονός ότι ο Κλιντερνάι δεν επέστρεψε σπίτι του το προηγούμενο βράδυ, σε συνδυασμό με τις έντονες φήμες που κυκλοφόρησαν ότι οι «βρωμο-Έλληνες» τον είχαν ξυλοκοπήσει, απελευθέρωσε το ρατσιστικό μίσος. Ο «Βίαιος Αύγουστος» είχε ήδη ξεκινήσει. Την επόμενη μέρα, Παρασκευή 2 Αυγούστου και για 4 μέρες (2 – 5 Αυγούστου 1918) 50.000 πολίτες του Τορόντο εξαπέλυσαν πογκρόμ εναντίον των Ελλήνων και των επιχειρήσεών τους. Η περιοχή που περικλείεται από τις οδούς  Jarvis, Yonge, Carleton και Dundas παραδόθηκε στους βάνδαλους που κατέστρεφαν ότι έβρισκαν μπροστά τους. 
Το ανθρωποκυνηγητό και ο ξυλοδαρμός των Ελλήνων ξεκινούσε το πρωί και σταματούσε στις 3 τα ξημερώματα. Το White City Café καταστράφηκε τελείως, δεκάδες άλλες επιχειρήσεις και σπίτια μεταναστών λεηλατήθηκαν και καταστράφηκαν. Η περιφερειακή εθνοφυλακή και η αστυνομία όλο αυτό το διάστημα παρακολουθούσε χωρίς να επεμβαίνει, ενώ δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις όπου Καναδοί αστυνομικοί έπαιρναν ενεργά μέρος στο πογκρόμ σε βάρος των Ελλήνων. 
Το ανθελληνικό πογκρόμ, ο «Βίαιος Αύγουστος» τέλειωσε τις πρώτες πρωινές ώρες της  6ης Αυγούστου, αφήνοντας πίσω του αδιευκρίνιστο αριθμό νεκρών (ανάμεσά τους 29 γυναίκες και 6 ανήλικα παιδιά), εκατοντάδες τραυματίες και ζημιές σε ελληνικές περιουσίες και σπίτια ύψους 1.250.000 δολαρίων, όταν ο δήμαρχος της πόλης αναγκάστηκε να επιβάλλει απαγόρευση της κυκλοφορίας και την επέμβαση του στρατού για να καθαρίσει τους δρόμους. Κανένας Ελληνας δεν αποζημιώθηκε ποτέ για τις ζημιές με πρόσχημα τις διαφορές που υπήρχαν ανάμεσα στην ελληνική την καναδική και την βρετανική κυβέρνηση. 
Η Yonge Street βόρεια από την King Street, το 1911, ο τόπος όπου σημειώθηκαν οι μεγαλύτερες ζημιές κατά τη διάρκεια του πογκρόμ εναντίον των Ελλήνων μεταναστών το 1918 (φωτό από τα Αρχεία της πόλης του Τορόντο). 

Οι μνήμες του ρατσιστικού πογκρόμ της πόλης του Τορόντο έχουν μετατραπεί σήμερα σε φιέστα όπου αντιρατσιστές συγκεντρώνονται στις συνοικίες των ελληνόφωνων και τρώνε μαζικά greek souvlaki, tzatziki, mousaka κλπ μεσογειακά εδέσματα. Βίαιος Αύγουστος: Ένα ντοκιμαντέρ για το πογκρόμ εναντίον των Ελλήνων μεταναστών στο Τορόντο το 1918 Το 2009 γυρίστηκε το ντοκιμαντέρ «Violent August» από τον John Burry που έχει θέμα το πογκρόμ του Τορόντο, με βίντεο από σκληρές εικόνες της εποχής και κυκλοφορεί σε dvd με υπότιτλους στα ελληνικά: 
Ο λαός μας έχει υποστεί την τύχη του ξεριζωμένου πρόσφυγα, του απελπισμένου και εξαθλιωμένου μετανάστη, έχει ζήσει το ρατσισμό, το κυνήγι, την απαξίωση, την βία των πογκρόμ και τα ολοκαυτώματα του φασισμού. Είναι υποχρέωσή μας να κρατήσουμε τις μνήμες μας ζωντανές. Είναι ανάγκη να ενισχυθούν τα χαρακτηριστικά της αλληλεγγύης μας προς τους κολασμένους αυτής της γης. Είτε πρόκειται για Ελληνες θύματα της οικονομικής κρίσης, είτε για μετανάστες και πρόσφυγες θύματα των οικονομικών ή πολεμικών παρεμβάσεων των ιμπεριαλιστών. 

~~~~~~~~~~~~~

Elias Georgandas Το γεγονός ότι η Ελλάδα το 1917 μπήκε στον πόλεμο (κυβέρνηση Βενιζέλου) και ο ελληνικός στρατός πολέμησε με τους Άγγλο-Γάλλους στο Μακεδονικό Μέτωπο συνεισφέροντας στη νίκη των Συμμάχων και τον τερματισμό του πολέμου αγνοήθηκε παντελώς και δεν βοήθησε να αποσοβηθεί το προγκρόμ κατά των Ελλήνων στο Τορόντο.Ο ρατσισμός των Άγγλο-Ιρλανδών κατά των μεταναστών από την Νότιο-Ανατολική Ευρώπη (και στις ΗΠΑ) ήταν διάχυτος και διήρκησε περίπου μέχρι το Δεύτερο Π.Πόλεμο !!!


Πηγή: imerodromos.gr
_____________

Σάββατο, 5 Αυγούστου 2017

ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ : η ΜΠΑΡΟΥΤΑΠΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ !!!





ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ : Χτισμένη σε περίοπτη θέση πάνω από το φαράγγι του Λουσιου και σε υψόμετρο από τα 950 μέχρι και τα 1080 μ. Η Δημητσάνα είναι μια πανέμορφη κωμόπολη στο κέντρο της Ορεινής Αρκαδίας με πλούσια Ιστορική παράδοση. Καταλυτικός ήταν ο ρόλος της κατά την διάρκεια του Εθνικού απελευθερωτικού αγώνα του 1821. 
Από την Δημητσάνα προέρχονται τα πυρομαχικά της επανάστασης κάτι που οφείλεται στα αδέλφια Σπυρίδων και Γεώργιος Σπηλιωτόπουλος, οι οποίοι ανακαίνισαν 11 μπαρουτόμυλους που δούλευαν συνέχεια χάρη στη βοήθεια των ορμητικών νερώντου ΛΟΥΣΙΟΥ για την παρασκευή των απαραίτητων πυρομαχικών. 
Μάλιστα στα απομνημονεύματά του ο ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ αναφέρει χαρακτηριστικά πώς " Μπαρούτι είχαμε , έκαμνε η Δημητσάνα..." 
Γι' αυτό άλλωστε και ονομάστηκε η ΜΠΑΡΟΥΤΑΠΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ !!!

Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017

Το φαράγγι του Λούσιου είναι από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της Αρκαδίας.

Γνωριμία με τις ομορφιές του τόπου μας...


Είναι ένας τόπος ιδιαίτερα φορτισμένος ιστορικά και θρησκευτικά, μια περιοχή σπάνιας και επιβλητικής φυσικής ομορφιάς, ένα από τα πιο επιβλητικά φαράγγια της Ελλάδας. Επίσης, είναι γνωστό σαν το Άγιο Όρος της Πελοποννήσου, λόγω των πολλών και ιστορικών μοναστηριών, ασκηταριών και εκκλησιών του. Ο μοναστικός βίος ήταν πολύ έντονος στην περιοχή, ειδικά κατά την Τουρκοκρατία.
Το όνομά του ο ποταμός Λούσιος οφείλει στην αρχαία Μυθολογία. Σύμφωνα με αυτήν και όπως αναφέρει και ο περιηγητής Παυσανίας, ο νεογέννητος Δίας, λούστηκε κρυφά από τον Κρόνο στις πηγές του ποταμού (Πηγές των Αθανάτων), από τις νύμφες Νέδα, Αγνώ και Θεισόα. Αργότερα ο ποταμός μετονομάστηκε Γορτύνιος από την πόλη της Αρχαίας Γόρτυνας. Ο Παυσανίας θεωρούσε μάλιστα το Λούσιο σαν τον πιο κρύο ποταμό του γνωστού του κόσμου.
Ο ποταμός Λούσιος πηγάζει από την περιοχή της αρχαίας Θεισόας και από την κορυφογραμμή των βουνών των Λαγκαδίων, με ψηλότερη κορυφή το Ψηλό Βουνό (1.503 μ.). Οι κυριότερες πηγές του βρίσκονται κοντά στο χωριό Καρκαλού, όπου και η θέση της αρχαίας κώμης Θεισόας (η περιοχή ανήκει στο δημοτικό διαμέρισμα Ράδου), και βορειότερα στην περιοχή του χωριού Καλονέρι, όπως και στη γειτονική θέση της εκκλησίας της Αγίας Παρασκευής. Τα δύο ρεύματα ενώνονται στο χωριό Καρκαλού και ο Λούσιος στη συνέχεια κατευθύνεται προς τα στενά της Καρκαλούς που αποτελούν το πρώτο τμήμα του φαραγγιού. Η διαδρομή του γίνεται μέσα από ιτιές, λεύκες και λυγαριές. 
Το ποτάμι περνά δυτικά από τη Δημητσάνα και καταλήγει στον Αλφειό 2.5 χιλ. ΒΔ της Καρύταινας, έχοντας διανύσει 26 χιλιόμετρα και διασχύσει ένα από τα ωραιότερα φαράγγια της χώρας. Το ποτάμι είναι ιδιαίτερα ορμητικό. Ακόμη τους ζεστούς καλοκαιρινούς μήνες έχει μια ροή που φτάνει τα 8-9 κυβικά μέτρα το δευτερόλεπτο.

_____________

Τετάρτη, 7 Ιουνίου 2017

ΣΥΝΕΔΡΙΟ: «Παγκόσμιο Συνέδριο Βιοσυντονισμού - Biomedis» από τις 13 έως τις 20 Ιουνίου στο Παράλιο Άστρος Αρκαδίας

ΑΣΤΡΟΣ ΚΥΝΟΥΡΙΑΣ

Τρίπολη, 01/06/2017

Δελτίο Τύπου
ΣΥΝΕΔΡΙΟ: «Παγκόσμιο Συνέδριο Βιοσυντονισμού - Biomedis»

Η Pelop Media p.c. έχει την τιμή να φιλοξενήσει το «Παγκόσμιο Συνέδριο Βιοσυντονισμού - Biomedis», με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 40 χρόνων αναγνώρισης του βιοσυντονισμού ως επίσημη αναγνωρισμένη εναλλακτική ιατρική μέθοδος. Το συνέδριο που θα διεξαχθεί από τις 13 έως τις 20 Ιουνίου στο Παράλιο Άστρος Αρκαδίας, στο ξενοδοχείο Astros Beach Boutique Hotel, έχει σκοπό να αναδείξει τη σύνδεση της ιατρικής επιστήμης με την αρχαία Ελλάδα. Μεγάλος υποστηρικτής της διοργάνωσης του συνεδρίου είναι η Περιφέρεια Πελοποννήσου.
Απευθύνεται σε όλους τους ιατρικούς επιστημονικούς και ακαδημαϊκούς κύκλους που εμπλέκονται άλλοτε έμμεσα και άλλοτε άμεσα με την ιατρική επιστήμη και τους τομείς υγείας. Στο συνέδριο θα συμμετέχουν με εισηγήσεις τους, διακεκριμένοι γιατροί και ερευνητές στο χώρο της υγείας από 30 και πλέον χώρες, οι οποίοι θα παρουσιάσουν τις τελευταίες τεχνολογικές εξελίξεις στα θέματα της επιστήμης του Βιοσυντονισμού.
Η διεξαγωγή του συνεδρίου θα πραγματοποιηθεί σε τρεις διαφορετικές πόλεις της Πελοποννήσου, Ναύπλιο, Παράλιο Άστρος και Τρίπολη. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου θα πραγματοποιηθούν επισκέψεις σε αρχαιολογικούς χώρους, παραδοσιακούς οικισμούς καθώς και σε χώρους θρησκευτικού ενδιαφέροντος στους νομούς Αρκαδίας και Αργολίδας. Με την επίσκεψη στο ιερό του Ασκληπιού στην Επίδαυρο, οι επισκέπτες θα έχουν τη δυνατότητα να γνωρίσουν ένα από τα σημαντικότερα ιερά και θεραπευτικά κέντρα της αρχαίας ελληνικής και ρωμαϊκής εποχής, στο οποίο χρησιμοποιούνταν θεραπευτικές μέθοδοι βασισμένες στις αρχές ενεργειακής ισορροπίας, αρχές στις οποίες στηρίζεται και η επιστήμη του Βιοσυντονισμού.
Ταυτόχρονα έχουν προγραμματιστεί εκδηλώσεις ψυχαγωγικού χαρακτήρα που θα πλαισιώνουν τις εργασίες του συνεδρίου. Στόχος είναι οι Έλληνες και ξένοι συμμετέχοντες να γνωρίσουν τις Πελοποννησιακές παραδόσεις και την τοπική κουλτούρα και να αποτελέσουν πρεσβευτές της Πελοποννήσου στο εξωτερικό. Βασικός στόχος των εκδηλώσεων που θα πλαισιώνουν το Παγκόσμιο Συνέδριο Βιοσυντονισμού είναι να προβληθεί η Πελοπόννησος ως ιδανικός και ανταγωνιστικός τουριστικός προορισμός στη Μεσόγειο και οι επισκέπτες να γνωρίσουν μαγευτικά τοπία, νέες μορφές τουρισμού και τα τοπικά προϊόντα κατά την παραμονή τους.

Βιοσυντονσιμός - Βιοανάδραση
Ο Βιοσυντονισμός ή Βιοανάδραση είναι μία εναλλακτική ιατρική μέθοδος που έχει αναγνωριστεί, τόσο στην Ελλάδα με πρόσφατη υπουργική απόφαση (υπ. αριθμ Γ3β/ΓΠ/οικ.63736_24.08.2016), όσο και στο εξωτερικό όπου ασκείται ελεύθερα και αναγωρισμένα. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε την ευρεία διάδοση της μεθόδου του βιοσυντονισμού σε χώρες του πρώην Ανατολικού μπλοκ, όπως η Ρωσία όπου εφαρμόζεται ακόμη και σε κρατικά νοσοκομεία και υπάρχει μεγάλος αριθμός κλινικών μελετών όπου φαίνεται η μεγάλη αποτελεσματικότητά της. Επίσης ευρέως ασκείται και σε Ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γερμανία και η Γαλλία, αλλά και στην Αμερική όπου αναφέρεται και αναγνωρίζεται από διεθνούς κύρους επιστημονικούς φορείς όπως για παράδειγμα το Mayo Clinic Foundation for Medical Education and Research (Mayo Clinic Book of Alternative Medicine, 2007).

Για περισσότερες πληροφορίες και το πλήρες πρόγραμμα του Συνεδρίουμπορείτε να απευθυνθείτε στον επίσημο διαδικτυακό τόπο του συνεδρίουwww.BiomedisWorldEvent.com.

Για την εγγραφή σας και την παρακολούθηση των εργασιών του συνεδρίου είναι απαραίτητη η έγκαιρη δήλωση συμμετοχής στην παρακάτω διεύθυνση.
info@biomedisworldevent.com

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ΧΟΡΗΓΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΑΡΚΑΔΙΚΟ ΒΗΜΑ"
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Δευτέρα, 8 Μαΐου 2017

Το ιστορικό της μετανάστευσης των Αρκάδων στην Αυστραλία καταγράφεται σε βιβλίο

Από τον καθηγητή Α. Τάμη, με κεντρικό σημείο αναφοράς τον Παναρκαδικό Σύλλογο «O Κολοκοτρώνης»
Μέλη του συλλόγου σε εκδήλωσή του την δεκαετία του 1970

Οι Αρκάδες από τους προϊστορικούς χρόνους είχαν την τάση να μεταναστεύουν παντού σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης και να ιδρύουν σπουδαίες αποικίες. Την επιθυμία αυτή της αποδημίας, πιεζόμενοι επίσης και από τις βιοτικές ανάγκες του τόπου, τη συνέχισαν οι Αρκάδες και μετά την σύσταση του νεοΐδρυθέντος ελληνικού Κράτους με θεαματικές εξελίξεις κυρίως από το 1895 έως το 1920 και κατά τη δεκαετία του 1950-1960.
Πιστεύουμε ότι το μεγαλύτερο μέρος των μεταναστών της δεκαετίας 1950-1960 κινήθηκε προς την Αυστραλία για τον λόγο ότι η χώρα αυτή τότε είχε την ανάγκη από ανειδίκευτους εργάτες προερχόμενους από γεωργοκτηνοτροφικές περιοχές οπότε οι καλύτεροι υποψήφιοι γι` αυτά τα κριτήρια ήσαν οι Αρκάδες, Εκατοντάδες νέοι και νέες πήραν ομαδικά τον δρόμο της ξενιτιάς για τη μακρινή γι` αυτούς Αυστραλία διωγμένοι από τον τόπο τους αφήνοντας τα χωριά τους για να βρούν δουλειά για τους ίδιους και να βοηθήσουν τις οικογένειές τους πίσω στην Αρκαδία.
Από την πρώτη γενιά των Αρκάδων μεταναστών στην Αυστραλία πολλοί έχουν ήδη φύγει και συνεχώς φεύγουν με γρήγορο ρυθμό. Ήλθαν οι επόμενες γενιές, δεύτερη και τρίτη. Γι' αυτό πρέπει συχνά να υπενθυμίζουμε στους γηραιότερους και να διδάσκουμε στους νεότερους τη βαθύτερη έννοια της ποιητικής φράσης «et in Argadia ego» («και εγώ στην Αρκαδία γεννήθηκα»).
Ποτέ δεν ξέχασαν τα χωριά τους και ποτέ δεν εγκατέλειψαν τους δικούς τους. Πάλεψαν να επιζήσουν σε μια τεράστια καινούργια χώρα χωρίς γνώση της γλώσσας. Κατόρθωσαν, όμως, όχι μόνον να επιβιώσουν αλλά και να αναδειχθούν σε περίοπτα επαγγέλματα επικερδείς επιχειρήσεις και υψηλούς διοικητικούς και πολιτικούς ρόλους.
Σε ανακοίνωσή του το Διοικητικό Συμβούλιο του Παναρκαδικού Συλλόγου «Ο Κολοκοτρώνης» που υπογράφουν η πρόεδρος, κ. Χρύσα Κανατά και ο γενικός γραμματέας κ. Β. Παπαπέτρου, τονίζουν ότι «με αυτά έζησαν οι γονείς μας και με αυτές τις σκληρές συνθήκες δημιούργησαν τις οικογένειές τους μεγάλωσαν και διατήρησαν τη γλώσσα τους και τον πολιτισμό τους» και συνεχίζουν:
«Νιώθουμε ότι έχουμε υποχρέωση και καθήκον να αφήσουμε στα παιδιά και στα εγγόνια μας, ως κληρονομιά μας, την ιστορία των Αρκάδων, τόσο αυτών που πρόσφεραν και μόχθησαν μέσα στα οργανωμένα σωματεία, όπως «Ο Κολοκοτρώνης» της Μελβούρνης, της Αδελαΐδας, του Σίδνεϊ και της Καμπέρας, καθώς και τις αρκαδικές Αδελφότητες, αλλά και στον ανώνυμο και άγνωστο μέχρι σήμερα Αρκά, που εγκαταστάθηκε στην χώρα αυτή, αγωνίστηκε, μόρφωσε τα παιδιά του, υπηρέτησε τον τόπο και την πατρίδα του,
Με τις σκέψεις αυτές, τα μέλη του Δ. Σ., νιώθουμε την υποχρέωση να δώσουμε την ευκαιρία στην πρώτη γενιά, ενώ είναι ακόμη στην ζωή, να γράψουν οι ίδιοι την ιστορία τους όπως την έζησαν. 
Διαβεβαιώνουμε τα μέλη ότι στο βιβλίο αυτό θα διατηρηθεί η εμπειρία του εποικισμού της πρώτης γενιάς μας, οι δυσκολίες που αντιμετωπίσαμε, τα δύσκολα χρόνια της επιβίωσης, η καταξίωση των παιδιών μας, η αμοιβή των κόπων μας να οργανώσουμε τα σπιτικά μας και να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας, οι σχέσεις μας με τους άλλους Έλληνες και εθνικότητες, οι σχέσεις μας με την Αρκαδία, την υπόλοιπη Ελλάδα και την Αυστραλία. Την αποκλειστική ευθύνη του περιεχομένου του βιβλίου και ο μόνος αρμόδιος για το περιεχόμενο της μελέτης θα είναι ο ερευνητής και συγγραφέας του, Δρ. Α. Τάμης.
Κεντρικό σημείο αναφοράς θα είναι ο «Κολοκοτρώνης», ο σύλλογός μας. Εκεί εστιάζει την προσοχή του ο κ. Τάμης, ως έγκριτος ιστορικός. Την εικόνα, βέβαια, θα συμπληρώσουν οι άλλοι επί μέρους αρκαδικοί σύλλογοι, που είχαν κι αυτοί να διαδραματίσουν ρόλο και έχουν ανάλογο μέρισμα και αυτοί στην ιστορία. Θα δοθεί έμφαση στην ίδρυση και λειτουργία τους, στα επιτεύγματα και την πρόοδό τους. Θα αναδειχθεί η δράση των οργανωμένων Αρκάδων του «Κολοκοτρώνη» σε όλες τις Πολιτείες και οι δυσκολίες μέσα από τις οποίες πέρασαν για να ευεργετήσουν τον Ελληνισμό, την Αρκαδία και την Ελλάδα μας, θα προβληθούν τα άτομα τα οποία με τη δράση τους σημάδεψαν την ιστορία μας στην Αυστραλία. Θέλουμε να αφήσουμε στις επόμενες γενιές ένα ανάγλυφο τεκμήριο του ποιοι ήσαν οι γονείς και οι παππούδες τους, και όπως εξήγησε ο κ. Τάμης στο Συμβούλιο, «το βιβλίο αυτό δεν γράφεται γι' αυτούς που σήμερα ζουν, αλλά για τους νεκρούς και τους αγέννητους». Ο «Κολοκοτρώνης» είναι ο σύλλογος που είχε την ιδέα και ρυθμίζει την ολοκλήρωση της μελέτης και την τελική της έκδοση».
ΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΑΡΚΑΔΕΣ 
ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
Η ανακοίνωση των Αρκάδων συνεχίζει: 
«Με την επιστολή μας αυτή, επιθυμούμε να ενημερώσουμε τους αδελφούς Αρκάδες της Αυστραλίας ότι με ομόφωνη απόφαση του Συμβουλίου θα ενταθεί ο ρυθμός της μελέτης και της έρευνας για τη συγγραφή της ιστορίας μας με τίτλο «The Children of Pan: Arcadians in Australia» ως εξής.
Από την Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2017 και κάθε Τρίτη και Παρασκευή καθ' όλη τη διάρκεια των μηνών του Φεβρουαρίου και του Μαρτίου 2017 θα διεξάγονται συνεντεύξεις από τον κ. Τάμη και την ομάδα του, που θα βρίσκονται στα γραφεία του Παναρκαδικού Συλλόγου Μελβούρνης «Ο Κολοκοτρώνης» όπου επίσης θα μελετούν τα αρχεία και θα δέχονται τα ερωτηματολόγια που έχουν ετοιμαστεί προς τον σκοπό αυτό. Το υλικό που συγκεντρώνεται από την έρευνα σε ολόκληρη την Αυστραλία και στην Ελλάδα, θα φυλαχθεί στα γραφεία του «Κολοκοτρώνη» της Μελβούρνης, θα ψηφιοποιηθεί και θα αποτελέσει μέρος των Arcadian Archives at Kolokotronis. Επίσης, όσοι από τους Αρκάδες, μέλη και μη μέλη, επιθυμούν να επικοινωνήσουν με τον κ. Τάμη για περισσότερες πληροφορίες ή για διευκρινίσεις ή για να καταθέσουν τη δική τους μαρτυρία, μπορούν να του γράψουν στο a.tamis@bigpond.com ή να επισκεφθούν τα γραφεία μας. 
Όσοι επιθυμούν να καταγραφεί η ιστορία και η συμβολή τους, παρακαλούνται να επικοινωνήσουν με τους ερευνητές κάθε Τρίτη ή Παρασκευή, προκειμένου να λάβουν και να συμπληρώσουν το σχετικό ερωτηματολόγιο ή να δώσουν συνέντευξη. 
Θα ακολουθήσουν και άλλες διευκρινιστικές ανακοινώσεις από τον συγγραφέα και τους συνεργάτες του.
___________

Κυριακή, 30 Απριλίου 2017

Ο ΜΑΪΟΣ ΚΑΙ Η ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΑΡΚΑΔΙΑ

Ο ΜΑΪΟΣ ΚΑΙ Η ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΑΡΚΑΔΙΑ

Το όνομα του Μαΐου οφείλεται στην Πλειάδια νύμφη Μαία, την μητέρα του θεού Ερμή. Η Μαία είναι μία από τις επτά κόρες του Άτλαντα και της Πλειόνης ή Πληιόνης, γνωστή και ως μία από τις Πλειάδες. Ο μύθος τις θέλει να γεννιούνται στο όρος Κυλλήνη που τότε ανήκε στην Αρχαία Αρκαδία. Όλες οι Πλειάδες θεωρούνταν θεές – νύμφες του βουνού.
Η Μαία, η ομορφότερη, η μεγαλύτερη αλλά και η πιο συνεσταλμένη, η «ελικοβλέφαρη και ιοπλόκαμη» σύμφωνα με τον Σιμωνίδη, έσμιξε με τον Δία σε μία σπηλιά στην Κυλλήνη, και γέννησε τον δοξασμένο θεό Ερμή. Η Μαία και ο Ερμής θεωρούνται οι προστάτες της Αρχαίας Αρκαδίας.
Ο σημερινός Μάιος αντιστοιχεί στον δέκατο μήνα της αρχαίας Ελλάδας, στον μήνα «Μουνιχιών» (αττικό ημερολόγιο) και ήταν αφιερωμένος στην θεά Άρτέμιδα. Η μεγάλη αυτή θεά θεωρούνταν και εκείνη προστάτιδα της Αρχαίας Αρκαδίας.
Ο Πρόκλος αναφέρει ότι η Πλειάδια (ή Πελειάδα) νύμφη Μαία συμβόλιζε τα αφανή, τα κρυμμένα, τα μυστικά και ήταν εκείνη που τα μετατρέπει από «άδηλα» (αόρατα) σε «δήλια» (ορατά). 
Το αιτιολογεί, καθώς η Μαία συνδέεται άμεσα με τον τοκετό και την γέννηση και είναι από τις θεότητες που προστατεύουν τις επίτοκες και τις βοηθά να φέρουν στο φως το νεογνό από τα «σκοτάδια της αβύσσου» της μήτρας. Έτσι το «κρυμμένο» έμβρυο, φανερώνεται (έρχεται) στον κόσμο των θνητών. Η Μαία έδωσε το όνομα της σε όλες τις Μαίες που βοηθούν τις επίτοκες να γεννήσουν.
Τις ιδιότητες αυτές της Μαίας κληρονόμησε ο γιος της ο Ερμής που ονομάστηκε «ψυχοπομπός» και ήταν αυτός που συνόδεψε πίσω την Κόρη (Περσεφόνη) από το σκοτεινό βασίλειο του Άδη στον φωτεινό κόσμο της μητέρας της Δήμητρα.
Η Μαία συνδέεται με την ροή – Ρέα και κατ’ επέκταση έχει σχέση με το ύδωρ, διότι η δική της νοητή ύλη είναι εκείνη που ο καθοδηγεί το έμβρυο στο «αρχέγονο ύδωρ» της γυναικείας μήτρας και το μετατρέπει σε «ύδωρ ζωής» που θα συντηρήσει τον νέο άνθρωπο στον κόσμο των θνητών για όλη του την επίγεια ζωή.
Οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν την Μαία, ως έφορο των υδάτων και για αυτό κατά τον μήνα της αφιέρωναν σπονδές σε αυτήν και τον γιο της Ερμή, σε πηγές και ποτάμια. 
Επίσης την συνέδεαν με τους σεισμούς και η πρώτη εορτή του μήνα της, ήταν οι ικεσίες τους στην νύμφη - θεά για να ζητήσουν την προστασία της.
Οι αρχαίοι άνθρωποι την πρώτη ημέρα του Μαΐου τιμούσαν και εξευμένιζαν με αφιερώματα και σπονδές όλες τις πανίσχυρες δυνάμεις που θεωρούσαν ότι προερχόντουσαν από τις ακτίνες του Ήλιου οι οποίες έπεφταν με ορμή επάνω στην επιφάνεια της Γης και την έκαναν να «αναταράσσεται» με αποτέλεσμα να προκαλούνται σεισμοί. 
Έτσι είχαν μία γιορτή που ονομάζονταν «μαϊμούδισμα» και τιμούσαν την Μαία, που σε αυτήν την περίπτωση την ταύτιζαν με την Μητέρα Γη. Η εορτή ονομαζόταν «Μαϊουμά» και την είχαν αφιερώσει στις κρυφές δυνάμεις της Γης.
Τον μήνα της Μαίας, οι αρχαίοι Λατίνοι τελούσαν την γιορτή των «Ροσαλίων», δηλαδή την «γιορτή των ρόδων». Μία γιορτή αφιερωμένη στους προγόνους τους που τους ονόμαζαν «μαίορες» και τους τιμούσαν προσφέροντας τους νεκρόδειπνα.
Αυτή η γιορτή είχε ένα βαθύ νόημα. Οι αρχαίοι Λατίνοι ειδικά εκείνοι της κάτω Ιταλίας (της Μεγάλης Ελλάδας) τελούσαν αυτήν την συμβολική εορτή προς τους προγόνους τους για να μην ξεχάσουν πότε τις ελληνικές τους ρίζες, τα έθιμα τους τώρα που ήταν μακριά από τον Ελλαδικό χώρο.
Στην «γιορτή των Ρόδων», την πρώτη ημέρα του Μαίου, στόλιζαν τα σπίτια τους με λουλούδια και τα αφιέρωναν τόσο στην Μητέρα Γαία (την πρώτη νύμφη), όσο και στην νύμφη – θεά Μαία αλλά και στον γιο της Ερμή.
Οι έμποροι εκείνη την ημέρα δεν ξεχνούσαν τον Ερμή με το προσωνύμιο Κερδώος, και με αφιερώσεις παρακαλούσαν τον θεό για πολλά κέρδη, όπως ακριβώς άνθιζε η Μητέρα Γαία.
Στις αρχές του «μήνα της Μαίας», την πρώτη ημέρα (σημερινή πρωτομαγιά) γινόταν μεγάλη γιορτή στην αρχαία Ρώμη (η Ρώμη είναι ελληνική αποικία Κρητών και Πελοποννήσιων - Πελασγών). Οι άρχοντες της πόλης έκαναν το πρώτο θαλασσινό τους μπάνιο, ακριβώς όπως γίνεται και σήμερα.
Ο ιστορικός Πλούταρχος αναφέρει μία ετυμολογία για το όνομα «Μάιος» και λέει ότι ήταν αφιερωμένο στους γεροντότερους σε ηλικία άντρες που τους ονόμαζαν «Μαιώρεις».
Στην αρχαία Ρώμη επίσης, κατά τον μήνα Μάιο γινόταν και η γιορτή των «Λεμουρίων» που ήταν μία γιορτή φαντασμάτων, ειδώλων και γενικώς πονηρών πνευμάτων. Οι αρχαίοι άνθρωποι πίστευαν ότι αυτά ήταν δεσμευμένα πνεύματα της ύλης, είδωλα νεκρών, ειδικά εκείνων που είχαν πεθάνει με ξαφνικό και τραγικό τρόπο και δεν αποδεχόντουσαν τον θάνατο. Θεωρούσαν ότι αυτά τα πνεύματα ζούσαν κάτω από την Γη, κυριευμένα από κακία και τρομοκρατούσαν τους ανθρώπους. 
Ανάμεσα λοιπόν στο διάστημα 9-13 Μαίου είχαν την γιορτή των Λεμουρίων, μία παραπλήσια με τα Ανθεστήρια των αρχαίων Ελλήνων που ήταν εκτός των άλλων εορτή αφιερωμένη στις ψυχές των νεκρών. 
Έτσι ο αρχαίος αυτός κόσμος ξεχώριζε τα πνεύματα ψυχές σε δύο κατηγορίες. Τα πονηρά που λέγονταν «λεμούρια» και τα προστατευτικά που λέγονταν «λάρες». 
Οι αρχαίοι Ρωμαίοι τελούσαν τα «Λεμούρια» την νύχτα. Κατά την διάρκεια της νύχτας χτυπούσαν χάλκινα αντικείμενα για να διώξουν τα πονηρά λεμούρια πνεύματα και έριχναν έξω από τα σπίτια τους κουκιά που θεωρείτο νεκρική τροφή. Όλοι οι αρχαίοι ναοί των θεών παρέμεναν κλειστοί και δεν ετελείτο κανείς γάμος.
Ο μήνας Μάιος ήταν ο μήνας της Γης, η οποία εθεωρείτο η πρώτη νύμφη, σύμφωνα με τους Ορφικούς. Δεν είναι λίγες οι φορές που τον μήνα Μάιο η Μητέρα Γη ταυτίζεται με την νύμφη Μαία και ο Πατέρας Ουρανός με τον Δία. Σμίγοντας η Μαία με τον Δία τον Μάιο γεννιέται η Ερμής.
Έτσι, τόσο οι αρχαίοι Έλληνες όσο και οι Ρωμαίοι είχαν αφιερώσει αυτόν τον μήνα στην Γαία-Μαία και για αυτό δεν τελούσαν γάμους κατά τον μήνα αυτό.
Το Βρέττιον είναι μία ελληνική αποικία της Σικελίας. Εκεί κατά τον Μήνα Απρίλιο και Μάϊο γιόρταζαν τα Ανθεστήρια με κύριο γεγονός την αρπαγή της Περσεφόνης από τον Άδη. Πίστευαν μάλιστα ότι ακριβώς σε εκείνο το μέρος υπήρχε το χάσμα όπου ο θεός των νεκρών άρπαξε την Κόρη.
__________

Πέμπτη, 16 Μαρτίου 2017

Σάββατο, 4 Μαρτίου 2017

Μοναδικό επίτευγμα στο Παναρκαδικό Νοσοκομείο Τρίπολης

  ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ  
pankardiko.jpg

Με επιτυχία αντιμετωπίστηκε το μεγαλύτερο ανεύρυσμα (όπως προκύπτει από την βιβλιογραφία) που έχει αναφερθεί ποτέ στον κόσμο, στο Παναρκαδικό Νοσοκομείο Τρίπολης.

Η ομάδα της χειρουργικής κλινικής μαζί με τούς αναισθησιολόγους, του νοσηλευτικού προσωπικού του χειρουργείου και με την ενεργό συμμετοχή του διακεκριμένου Διευθυντή της Αγγειοχειρουργικής Κλινικής του Ιατρικού Αθηνών, κ. Γεωργίου Κούστα, MD, PhD και της ομάδας του, αντιμετώπισαν με απόλυτη επιτυχία τεραστίων διαστάσεων ανευρύσματα στις έσω λαγόνιες αρτηρίες (στην κοιλιά). Η διάμετρος ξεπερνούσε τα 13 εκ. στην δεξιά έσω λαγόνιο αρτηρία και 10 εκ. στην αριστερά έσω λαγόνιο.
Δεν έχει περιγραφεί ουδέποτε παγκόσμια, επιβίωσης ανθρώπου με τόσο μεγάλα ανευρύσματα στις ανωτέρω περιοχές.
Η επέμβαση έγινε το πρωί σήμερα σε άτομο ηλικίας 86 ετών με άριστα αποτελέσματα.
Ευχαριστούμε θερμά τον Διευθυντή της Εταιρίας Cook, κ. Γεράσιμο Λειβαδά, που βοήθησε ουσιαστικά με την παροχή υλικοτεχνικής υποστήριξης στην συγκεκριμένη επέμβαση.

Παπασταματάκης Γεώργιος
Χειρουργός
Πηγή: docmed.gr

Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017

Σελίδες Αρκαδικές : Αρκαδικό Βήμα, Φεβρουάριος 2017, "Το Κάστρο της Καρύταινας και του Κολοκοτρώνη είναι εθνικό κεφάλαιο, ανήκει στην Ελλάδα και είναι σύμβολο της ύπαρξης μας σαν σύγχρονο Κράτος". Φίλοι Παραδοσιακής Αρχιτεκτονικής Αρκαδίας "Ανθη της Πέτρας"

Σε βιβλίο καταγράφεται το ιστορικό της μετανάστευσης των Αρκάδων στην Αυστραλία!

ΑΠΟΔΗΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ


Σήμερα στην μακρινή Αυστραλία ζουν κοντά στις 900 χιλιάδες Έλληνες.


Οι Αρκάδες από τους προϊστορικούς χρόνους είχαν την τάση να μεταναστεύουν παντού σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης και να ιδρύουν σπουδαίες αποικίες. Την επιθυμία αυτή της αποδημίας, πιεζόμενοι επίσης και από τις βιοτικές ανάγκες του τόπου, τη συνέχισαν οι Αρκάδες και μετά την σύσταση του νεοϊδρυθέντος ελληνικού Κράτους με θεαματικές εξελίξεις κυρίως από το 1895 έως το 1920 και κατά τη δεκαετία του 1950-1960.



Πιστεύουμε ότι το μεγαλύτερο μέρος των μεταναστών της δεκαετίας 1950-1960 κινήθηκε προς την Αυστραλία για τον λόγο ότι η χώρα αυτή τότε είχε την ανάγκη από ανειδίκευτους εργάτες προερχόμενους από γεωργό-κτηνοτροφικές περιοχές οπότε οι καλύτεροι υποψήφιοι γι` αυτά τα κριτήρια ήσαν οι Αρκάδες, Εκατοντάδες νέοι και νέες πήραν ομαδικά τον δρόμο της ξενιτιάς για τη μακρινή γι` αυτούς Αυστραλία διωγμένοι από τον τόπο τους αφήνοντας τα χωριά τους για να βρούν δουλειά για τους ίδιους και να βοηθήσουν τις οικογένειές τους πίσω στην Αρκαδία.



Από την πρώτη γενιά των Αρκάδων μεταναστών στην Αυστραλία πολλοί έχουν ήδη φύγει και συνεχώς φεύγουν με γρήγορο ρυθμό. Ήλθαν οι επόμενες γενιές, δεύτερη και τρίτη. Γι' αυτό πρέπει συχνά να υπενθυμίζουμε στους γηραιότερους και να διδάσκουμε στους νεότερους τη βαθύτερη έννοια της ποιητικής φράσης «et in Argadia ego» («και εγώ στην Αρκαδία γεννήθηκα»).


Ποτέ δεν ξέχασαν τα χωριά τους και ποτέ δεν εγκατέλειψαν τους δικούς τους. Πάλεψαν να επιζήσουν σε μια τεράστια καινούργια χώρα χωρίς γνώση της γλώσσας. Κατόρθωσαν, όμως, όχι μόνον να επιβιώσουν αλλά και να αναδειχθούν σε περίοπτα επαγγέλματα επικερδείς επιχειρήσεις και υψηλούς διοικητικούς και πολιτικούς ρόλους.


Σε ανακοίνωσή του το Διοικητικό Συμβούλιο του Παναρκαδικού Συλλόγου «Ο Κολοκοτρώνης» που υπογράφουν η πρόεδρος, κ. Χρύσα Κανατά και ο γενικός γραμματέας κ. Β. Παπαπέτρου, τονίζουν ότι «με αυτά έζησαν οι γονείς μας και με αυτές τις σκληρές συνθήκες δημιούργησαν τις οικογένειές τους μεγάλωσαν και διατήρησαν τη γλώσσα τους και τον πολιτισμό τους» και συνεχίζουν:
«Νιώθουμε ότι έχουμε υποχρέωση και καθήκον να αφήσουμε στα παιδιά και στα εγγόνια μας, ως κληρονομιά μας, την ιστορία των Αρκάδων, τόσο αυτών που πρόσφεραν και μόχθησαν μέσα στα οργανωμένα σωματεία, όπως «Ο Κολοκοτρώνης» της Μελβούρνης, της Αδελαΐδας, του Σίδνεϊ και της Καμπέρας, καθώς και τις αρκαδικές Αδελφότητες, αλλά και στον ανώνυμο και άγνωστο μέχρι σήμερα Αρκά, που εγκαταστάθηκε στην χώρα αυτή, αγωνίστηκε, μόρφωσε τα παιδιά του, υπηρέτησε τον τόπο και την πατρίδα του,
Με τις σκέψεις αυτές, τα μέλη του Δ. Σ., νιώθουμε την υποχρέωση να δώσουμε την ευκαιρία στην πρώτη γενιά, ενώ είναι ακόμη στην ζωή, να γράψουν οι ίδιοι την ιστορία τους όπως την έζησαν. 
Διαβεβαιώνουμε τα μέλη ότι στο βιβλίο αυτό θα διατηρηθεί η εμπειρία του εποικισμού της πρώτης γενιάς μας, οι δυσκολίες που αντιμετωπίσαμε, τα δύσκολα χρόνια της επιβίωσης, η καταξίωση των παιδιών μας, η αμοιβή των κόπων μας να οργανώσουμε τα σπιτικά μας και να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας, οι σχέσεις μας με τους άλλους Έλληνες και εθνικότητες, οι σχέσεις μας με την Αρκαδία, την υπόλοιπη Ελλάδα και την Αυστραλία. Την αποκλειστική ευθύνη του περιεχομένου του βιβλίου και ο μόνος αρμόδιος για το περιεχόμενο της μελέτης θα είναι ο ερευνητής και συγγραφέας του, Δρ. Α. Τάμης.
Κεντρικό σημείο αναφοράς θα είναι ο «Κολοκοτρώνης», ο σύλλογός μας. Εκεί εστιάζει την προσοχή του ο κ. Τάμης, ως έγκριτος ιστορικός. Την εικόνα, βέβαια, θα συμπληρώσουν οι άλλοι επί μέρους αρκαδικοί σύλλογοι, που είχαν κι αυτοί να διαδραματίσουν ρόλο και έχουν ανάλογο μέρισμα και αυτοί στην ιστορία. Θα δοθεί έμφαση στην ίδρυση και λειτουργία τους, στα επιτεύγματα και την πρόοδό τους. Θα αναδειχθεί η δράση των οργανωμένων Αρκάδων του «Κολοκοτρώνη» σε όλες τις Πολιτείες και οι δυσκολίες μέσα από τις οποίες πέρασαν για να ευεργετήσουν τον Ελληνισμό, την Αρκαδία και την Ελλάδα μας, θα προβληθούν τα άτομα τα οποία με τη δράση τους σημάδεψαν την ιστορία μας στην Αυστραλία. Θέλουμε να αφήσουμε στις επόμενες γενιές ένα ανάγλυφο τεκμήριο του ποιοι ήσαν οι γονείς και οι παππούδες τους, και όπως εξήγησε ο κ. Τάμης στο Συμβούλιο, «το βιβλίο αυτό δεν γράφεται γι' αυτούς που σήμερα ζουν, αλλά για τους νεκρούς και τους αγέννητους». Ο «Κολοκοτρώνης» είναι ο σύλλογος που είχε την ιδέα και ρυθμίζει την ολοκλήρωση της μελέτης και την τελική της έκδοση».


ΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΑΡΚΑΔΕΣ  ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ


Η ανακοίνωση των Αρκάδων συνεχίζει: 
«Με την επιστολή μας αυτή, επιθυμούμε να ενημερώσουμε τους αδελφούς Αρκάδες της Αυστραλίας ότι με ομόφωνη απόφαση του Συμβουλίου θα ενταθεί ο ρυθμός της μελέτης και της έρευνας για τη συγγραφή της ιστορίας μας με τίτλο «The Children of Pan: Arcadians in Australia» ως εξής.
Από την Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2017 και κάθε Τρίτη και Παρασκευή καθ' όλη τη διάρκεια των μηνών του Φεβρουαρίου και του Μαρτίου 2017 θα διεξάγονται συνεντεύξεις από τον κ. Τάμη και την ομάδα του, που θα βρίσκονται στα γραφεία του Παναρκαδικού Συλλόγου Μελβούρνης «Ο Κολοκοτρώνης» όπου επίσης θα μελετούν τα αρχεία και θα δέχονται τα ερωτηματολόγια που έχουν ετοιμαστεί προς τον σκοπό αυτό. Το υλικό που συγκεντρώνεται από την έρευνα σε ολόκληρη την Αυστραλία και στην Ελλάδα, θα φυλαχθεί στα γραφεία του «Κολοκοτρώνη» της Μελβούρνης, θα ψηφιοποιηθεί και θα αποτελέσει μέρος των Arcadian Archives at Kolokotronis. Επίσης, όσοι από τους Αρκάδες, μέλη και μη μέλη, επιθυμούν να επικοινωνήσουν με τον κ. Τάμη για περισσότερες πληροφορίες ή για διευκρινίσεις ή για να καταθέσουν τη δική τους μαρτυρία, μπορούν να του γράψουν στο a.tamis@bigpond.com ή να επισκεφθούν τα γραφεία μας. 
Όσοι επιθυμούν να καταγραφεί η ιστορία και η συμβολή τους, παρακαλούνται να επικοινωνήσουν με τους ερευνητές κάθε Τρίτη ή Παρασκευή, προκειμένου να λάβουν και να συμπληρώσουν το σχετικό ερωτηματολόγιο ή να δώσουν συνέντευξη. 
Θα ακολουθήσουν και άλλες διευκρινιστικές ανακοινώσεις από τον συγγραφέα και τους συνεργάτες του.
____________